Yonesca over zichzelf
Ooit was ik mezelf, dan werd ik eetgestoord...en nu ben ik opnieuw opzoek naar mezelf.
Op naar een gezond, gelukkig en evenwichtig leven!
Als je net als ik altijd geld tekort lijkt te komen en toch elke dag online bent, dan is dit een zalige uitvinding: online spaarprogramma's. Heel simpel: elke dag mailtjes klikken, spelletjes spelen etc en er voor betaald worden. Rijk ga je er niet van worden, maar ik heb ondertussen alles samen al ongeveer 400 euro kunnen laten uitbetalen en dat is toch mooi
Op naar een gezond, gelukkig en evenwichtig leven!
Als je net als ik altijd geld tekort lijkt te komen en toch elke dag online bent, dan is dit een zalige uitvinding: online spaarprogramma's. Heel simpel: elke dag mailtjes klikken, spelletjes spelen etc en er voor betaald worden. Rijk ga je er niet van worden, maar ik heb ondertussen alles samen al ongeveer 400 euro kunnen laten uitbetalen en dat is toch mooi meegenomen vind ik. Dus aanmelden en klikken en blij zijn omdat er op het einde van de maand nog geld op je rekening staat :D
http://www.moneymiljonair.be/?u=763859&c=be&rt=2
http://www.gekkengoud.nl/pages/index.php?refid=yonesca
http://www.euroclix.be/nl/index?SRef=fjftFhV81cHLAsfN
Laatste dagboekbericht
Een hele korte samenvatting van gisteren: een bewogen dag.
Ik heb de stap gezet om met de leerlingbegeleiding op school te gaan praten. De eetbuien blijven maar doorgaan (gemiddelde van 2 à 3 per dag), ik krijg ze niet meer gestopt. Ook het laxeren blijft en de donkere gedachten nemen toe. En het slapen...nja...dat is een hel hé. Tijd dus om stappen te ondernemen.
Ik had 's middags een gesprek met mevr W op school. Ik ben eerlijk tegen haar geweest, heb alles verteld en heb duidelijk gemaakt dat ik gewoon niet meer kan. Ze vertelde me dat ik me niet teveel zorgen moest maken over school, dat ik na de examens nog altijd 2 weken heb om stage in te halen als het me nu niet zou lukken en dat er nog altijd herexamens zijn na de vakantie indien nodig. Ze vroeg wat ik verwachtte van haar...en dat was eigenlijk niets. Ik weet dat ze niets kan doen, dat ze enkel maar leerlingbegeleider is...maar toch. We hadden het over de komende weken, dat ik stage heb dan en dat ik weer alleen thuis ben. (
Ik heb de stap gezet om met de leerlingbegeleiding op school te gaan praten. De eetbuien blijven maar doorgaan (gemiddelde van 2 à 3 per dag), ik krijg ze niet meer gestopt. Ook het laxeren blijft en de donkere gedachten nemen toe. En het slapen...nja...dat is een hel hé. Tijd dus om stappen te ondernemen.
Ik had 's middags een gesprek met mevr W op school. Ik ben eerlijk tegen haar geweest, heb alles verteld en heb duidelijk gemaakt dat ik gewoon niet meer kan. Ze vertelde me dat ik me niet teveel zorgen moest maken over school, dat ik na de examens nog altijd 2 weken heb om stage in te halen als het me nu niet zou lukken en dat er nog altijd herexamens zijn na de vakantie indien nodig. Ze vroeg wat ik verwachtte van haar...en dat was eigenlijk niets. Ik weet dat ze niets kan doen, dat ze enkel maar leerlingbegeleider is...maar toch. We hadden het over de komende weken, dat ik stage heb dan en dat ik weer alleen thuis ben. (vriend gaat weer voor 6 weken weg, al komt hij in het weekend wel naar huis maar ook dan zie ik hem niet echt lang) En alleen thuis zijn is een extra moeilijke factor, zeker nu met de donkere gedachten er bij. (en stage geeft sowieso extra stress ook)
Zij had vooral schrik ivm die donkere gedachten. Momenteel heb ik nog niet echt concrete plannen ofzo, maar die kunnen binnen enkele weken misschien wel komen als ik me niet beter ga voelen. Ik hoop van niet, maar ja. Ze wou daarom de opties overlopen, stel dat er toch echt een crisismoment komt, dat ik weet waar ik naartoe kan. Ze ging even te raden bij een collega die psychiatrisch verpleegkundige is en enkele minuten later kwamen ze samen terug... Bleek dat die andere vrouw dus al een afspraak gemaakt had op de Epsi ^^ Ging wel allemaal een beetje snel. (maar dat is wel het handige van les te krijgen in een ziekenhuis natuurlijk
)Mevr W is met mij meegegaan (ze heeft wel telkens gevraagd of ik dat goed vond enzo) en ik ben dan op gesprek gegaan bij iemand van de Epsi. Daar hebben we de opties overlopen, gekeken wat volgens die vrouw nodig is en wat niet en ze sprak eigenlijk meteen over medicatie. Vooral omdat ik zo weinig slaap en mijn melatoninepillekes niet meer helpen. En zo weinig slaap dat hou je gewoon niet vol en dat voel ik lichamelijk ook wel. Volgens haar was het niet nodig om in opname te gaan, zelfs niet even een soort van crisisopname. Nuja, dat is haar mening natuurlijk
Ze heeft me dan wel het nummer van het JAC gegeven zodat ik daar eens kan gaan horen en eventueel begeleiding kan zoeken. Ook het nummer van de Epsi en de paaz heb ik meegekregen, voor het geval dat.Nadien ben ik nog even met mevr W gaan praten op school, gewoon om te melden wat die andere vrouw had gezegd tijdens het gesprek. Zij had de indruk dat ze de ernst er niet van inzag en ze heeft me haar telefoonnummer en emailadres gegeven met de duidelijke vermelding dat ik altijd mag bellen als het even niet meer lukt en ik alleen ben.
Nadien ben ik gewoon naar huis gegaan, had geen energie meer om nog in de les te blijven zitten.
Vandaag dan wel gewoon terug naar de lessen gegaan...en het viel me verdomd zwaar eerlijk gezegd. Ik weet niet hoe lang ik dit nog vol hou.
Hier ga ik het nu even bij laten, ben doodop en zou liefst willen gaan slapen. (kon ik maar
) Reageren mag je altijd doen, ik zal zeker wel iets terug schrijven, maar misschien wel met enige vertraging.
Niet perfect, maar wel redelijk goed. Thanks for asking. 
